ساكنان دهكده ي عصر حجر يا قربانيان ابدي « Kabul Pen - کابل پن

PersianEnglishPashto Arabic Login │Register

باشگاه نویسندگان آزاد


پيوندهای مرتبط

پيوند‌هاي بيروني

فرم تماس
Share/Bookmark
در افغانستان براي تغيير يا تثبيت چند ماده از يك قانون، عجب محشر تازه شده است. به احترام اسلام و حقوق بشر صف مي گيرند، شاخ و شانه مي كشند و بر روي يكديگر تف مي كنند و مي گويند از جان خود مي گذريم، از اسلام و حقوق بشر هرگز. اما سخي الله با 6 فرزند خردسال و همسر خود هفت سال است در يكي از غارهاي باميان شب را به صبح و صبح را به شب مي رسانند بي آنكه دعوا كنند كه بشر هستند و مسلمان و شيعه و يا شهروند افغانستان.

در افغانستان براي تغيير يا تثبيت چند ماده از يك قانون، عجب محشر تازه شده است. به احترام اسلام و حقوق بشر صف مي گيرند، شاخ و شانه مي كشند و بر روي يكديگر تف مي كنند و مي گويند از جان خود مي گذريم، از اسلام و حقوق بشر هرگز. اما سخي الله با 6 فرزند خردسال و همسر خود هفت سال است در يكي از غارهاي باميان شب را به صبح و صبح را به شب مي رسانند بي آنكه دعوا كنند كه بشر هستند و مسلمان و شيعه و يا شهروند افغانستان. آنها نمي دانند در شوراي علما يا كميسيون مستقل حقوق بشر چه مي گذرد و نام قانون احوال شخصيه را نشنيده اند و نمي دانند چه كساني تظاهرات كرده اند زيرا در قعر غاري در قلب كوه بسر مي برند. سخي الله و ديگر غارنشينان باميان خانه و تمام دارايي خود را در تهاجم طالبان از دست دادند و زماني كه طالبان سقوط كرد، پناهگاهي جز مغاره هاي باميان نيافتند تا خود را از هجوم سرما و گرما و حيوانات درنده محافظت كنند. زماني كه خانه هاي آنان ويران مي شد، رهبران قوم روبه سوي قبله، سوار بر طياره بودند تا دوران نقاهت سياسي- نظامي را در هوتل هاي مشهد بگذرانند. اينك بيش از هفت سال است رهبران قوم برگشته اند و بفضل خداوند و مدد اشباح خود، هريك توانسته اند نيمي از شهرهاي كابل و مزار را تيول شخصي خود بسازند اما سخي الله و خانواده و ديگر غارنشينان باميان هنوز نتوانسته از غار بيرون بيايند. آنها مي گويند "وقتي برف و باران مي آيد، سقف غار كپه كپه فرو مي ريزد. بسيار آرزو داريم چند قيران پول داشته باشيم و ما هم بتوانيم خانه اي و كلبه اي بسازيم اما پولي نداريم."
غارهايي كه تا قبل از فرود طالبان و صعود رهبران قوم به آسمان باميان، انبار مهمات جنگي بودند، اينك پناهگاه خانواده هايي شده كه خانه هاي خود را بر سر تملك آن غارها و مهمات از دست دادند. در اين هفت سال، گوش عالم و آدم از نعره هاي مردمسالاري، حقوق بشر، آزادي، اسلام، كرامت انسان، حرمت مسلمان و ... كر شده است اما سخي الله و خانواده اش در اين مدت فقط چند عكاس و خبرنگار را ديده اند كه هر از چندگاه براي تفرّج و گرفتن عكس به درگاه غار مي آيند. آنها از ديدن سخي الله و بچه هايش سخت لذت مي برند زيرا بهترين و جذابترين سوژه هاي ژورناليستي عمر خود را مي يابند. تصاوير اين قربانيان ابدي چندين سال است كه هر از چندگاه صفحات خبرگزاري ها و روزنامه هاي نيويورك تايمز، بي بي سي، رويترز و غيره را آذين مي كند. كشف سوژه هايي اين چنين در ژورناليسم مدرن يك تحول بشمار مي رود. تصاوير آنان از آن رو ناپديد نمي شود كه اگر فرضا- فرض محال محال نيست- آن سوژه ها از باميان برداشته شوند، در اين عصر مدرنيسم و تكنالوژي و پيشرفت انسان، دستيابي به سوژه هاي بكرترِ عصر حجري هم آسان نخواهد بود.
يك انتخابات و يك دموكراسي و يك حقوق بشر كه گذشت. اينك در كابل تب و تاب انتخاباتي ديگر و مردم سالاري اي ديگر و حقوق بشر ديگري برپاست. كانديداها مرتب در تشريح پلانهاي خود در مبارزه با ستم و تبعيض و نابرابري و فقر، كف دهان باد مي كنند. اشباح روشنفكري و قلمبدستان دستپرورده در فضائل و خصائل حضرات خود رجز مي خوانند. اولياي قوم و قيّمان ابديِ "مردم خود" و نمايندگان كساني چون سخي الله جست و خيز مي زنند تا در دفاع از حريم قوم گامي عقب نمانند و باز هم رياستي و معاونتي و صدارتي و وكالتي ديگر و...
عالمان دين نيز وظايف ديني خود را دارند. از فلسطين دفاع مي نمايند. براي شيعيان جنوب لبنان در خيابان هاي غرب كابل هروله مي كنند و در مقابل توطئه هاي غربيان آب دهن مي اندازند...
اما سخي الله راديو ندارد تا بچه هايش نعره هاي تكبير آنان و شعارهاي دموكراتيك كانديداهاي كابل را تمرين كنند.

خوب است گزارش زير را بخوانيد:



Made homeless by Taliban, Afghans shelter in caves

By Emma Graham-Harrison Emma Graham-harrison – Mon Apr 20, 4:27 am

MULAYAN, Afghanistan (Reuters) – The cave Sakhi Allah now calls home was a potato store when he was a child, growing up in the lush river valley of Afghanistan's remote central highlands below his current front door.
Like most of the villagers of Mulayan, every time he steps out he looks down on the shattered remains of a life ripped apart by decades of civil war.
His home was sacked by the Taliban and years as a refugee have left him, and those neighbors who also straggled back, too poor to rebuild their homes.
Instead they moved into centuries-old caves that overlook the valley, probably hollowed out by Buddhist monks long before the valley's conversion to Islam.
"Life is much more difficult than when we were young," said the 27-year-old father of six, seated on a worn red carpet in the single unpainted cave where his family eat, sleep, cook and rest.
"We have been back for four years, and I would prefer to live in a house, but we don't have any money."
A pipe takes fumes from the stove out through a hole in the mud front-wall. There is little decoration beyond a bunch of plastic flowers stuck on the wall and a small red plastic mirror, but Sakhi said his family are still better off than others.
"Some people don't even have a donkey to bring water up from the river."
With no money to rebuild the village, they have moved even the village mosque into a cave, now immaculately whitewashed with a newly reinforced roof.
"We had no other space to set up a mosque," said Haji Mehrabuddin, who consecrated the cave and presided for several years over its two rows of carpets and a rough-dug niche that points the way to Mecca for prayer.
The village is set in the fertile Bamiyan valley. It looks idyllic, tucked among snowy mountains, but has always been a dangerously tempting prize for regional rulers.
Just a few minutes away is the "city of screams," the stumpy remains of a vast citadel sacked by Ghengis Khan and a potent reminder of past disaster.
WHEN IT RAINS, THE CEILING FALLS
Before they were driven from Kabul in 2001, the hardline Taliban treated the valley's ethnic Hazara inhabitants brutally, in part for their adherence to the Shi'ite branch of Islam which the Sunni Taliban despised.
When they finally took control of Bamiyan, the Taliban killed many of its inhabitants and razed homes and buildings like the bazaar. They then blew up two giant Buddha statues that had presided over the valley like guardians for hundreds of years.
Most of the 200 families in Mulayan village were killed or fled with the valley's other inhabitants and never returned, residents say. Around 20 families who did straggle back had little option but to move into the caves.
Rebuilding a home would cost at least $1,000, and no one has that much money, said Asmat Allah, a pale 70-year-old with startling blue eyes who once had a 10-room home.
Now his family of 14 cram into two dugouts, scraping a living like other villagers from potato and wheat farming.
"When it rains, clumps of mud and stone fall from the ceiling, and it is very cold," he said.
The cave dwellers of Bamiyan say they have seen no help in nearly eight years from the government of President Hamid Karzai, up for re-election in August.
Children attend a school 20 minutes walk away, and say they love their home but hope for a life beyond the fields.
"I want to be a doctor, to serve the people," said 16-year-old Karim Allah, who saw some of the ravages of the Taliban before fleeing to Kabul.
But haunting those dreams is the fear a resurgent Taliban could defeat foreign troops backing the government in Kabul and return to the now peaceful valley.
"The news makes me worried the Taliban could come back. I get sad looking at our old houses," he said, staring across the valley at dusk.
(Editing by Jerry Norton)
..................................



تصاوير:

the-wife-of-sakhi-allah-is-seen-at-the-door-of-their-cave-home-in-the-afghan-village-of-mulayan-bamiyan-province-april-19-2009.jpg

sakhi-allah-and-some-of-his-children-are-seen-in-a-mirror-hung-on-the-wall-of-their-cave-home-the-afghan-village-of-mulayan-in-bamiyan-province-april-19-2009.jpg

sakhi-allah-and-some-of-his-children-sit-in-the-main-room-of-their-cave-home-in-the-afghan-village-of-mulayan-bamiyan-province-april-19-2009.jpg


afghan-men-pray-in-a-cave-mosque-in-the-afghan-village-of-mulayan-bamiyan-province-april-19-2009.jpg


an-afghan-boy-steps-out-of-the-door-of-his-cave-home-in-the-village-of-mulayan-bamiyan-province-on-april-19-2009.jpg
عكسها از: Reuters
موضوعات مرتبط حقوق, چندرسانه,
ارسال اين مطلب به شبكه‌هاي اجتماعي بالاترين دنباله Delicious Facebook Share/Bookmark

1.

kajaki

21 Apr 2009

خيلي متاثر شدم اصلا فكر اش نميكردم چنين انسانهاي غارنشين دركشورم باشند آنچه در افغانستان مي بينيم فقط رياكاري است اگر اسلام ميگويند باز رياكاري و دروغگويي اگر حقوق بشر ميگويند جزدروغگويي چيزي نيست. همه مشتي درغگو وشياد ورياكاراند واصلا باباندهاي جنايتكار فرق ندارند


Name:e

{bbcodes}

Web Address:


Security Image



      تازه ترين مطالب از همین نویسنده:



کمپنی "گازپروم" روسی امکانات استخراج را در افغانستان مطالعه میکند

مردم، منزل یک قوماندان طالبان را آتش زدند

انفجار مرگبار در هلمند

عربستان: سرکوب معترضان داخلی و حمایت از معترضان خارجی

خدایان هندی به سرقت رفت

نام ملا عمر، رهبر طالبان از فهرست تروریستی امریکا حذف شده است

کلینتون: این ما بودیم که القاعده را بوجود آوردیم

طالبان با "جامعه جهانی" مذاکره می کند

...

Test

        از میان همین موضوع:

طبل دموكراسي و فانوس بلورين (روح الله محسنی)

تفاوت های بنیادی نگاه پیامبرانه و طالبانی به زن -1 (محمد فطرت)

دموکراسی را نمی توان مصادره کرد (عبدالعلي محمدي)

حقوق بشر و آزادی های اساسی انسان (نسيم بهمن)

قطع یارانه و مشکلات افغانها در سخن یک ایرانی (فطرت:نقل یک مطلب از سایت »الف»»)

بی پناهی پناهجویان افغان در جهان (سید محمد فطرت)

مسوده قانون خانواده از نگاهی ديگر (عبدالعلی محمدی)

سايه شوم طالبان بر سر افغانستان (سید محمد فطرت)

تأمین حقوق بشر در افغا نستان با ناقضان حقوق انسانی (احمد راشد جمال)

سهم مادر افغان از فرزند(2) (سید محمد فطرت)

 
تازه ترین ها و بیشترین ها



شرایط و چگونگی انتشار در کابل پن

٭ مسوولیت مطلب برعهده نویسنده است

٭ مقالاتی که قبلا نشر الکترونیکی شده اند، در کابل پن قابل انتشار نمی باشند

٭ کابل پن از نشر مقالات مستعار و فاقد مشخصات معذور است

٭ حق ویرایش مطالب برای سایت محفوظ است

٭ جهت انتشار در کابل پن در صورتی که قبلا عضو سایت هستید از اینجا وارد شوید. درصورتی که عضو نیستید، مطلب ارسالی را  از طریق  لینک تماس ارسال نمایید.

٭ مطالب نشر شده توسط اعضا، پس از تٱیید، بر روی خروجی سایت ظاهر منتشر می شود.

٭ کابل پن متعلق به شماست. در معرفی پورتال به دوستان خود شریک شوید.

اهداف و اصول نشراتی کابل پن

نويسندگان: 107
مقالات فعال: 1305
كل مقالات: 21305
نظرات: 4607
موضوعات: 47

شما بار بازديد كرده ايد
مجموع بازديدها: 2776506
بازديد ديروز: 1469
بازديد امروز تاكنون: 221
افراد آنلاين:13

You are not logged in. Login.
Unregistered? Register

Kabulpen- Afghan Freelance Writers Club
Afghan Top Sites




* نقل مطالب این سایت به سایتها و وبلاگها صرفاً بادرج پیوند مطلب، نام نویسنده، نام منبع، تاریخ نشر و به منابع چاپی با اذن کتبی، مجاز می باشد
* انتشار مطالب در این سایت بازتاب نظرات نویسندگان است و لزومان انعکاس دهنده دیدگاه سایت نمی باشد